Uiteenlopende consumentenproducten zoals lijm, haarverf, tandpasta, mayonaise, zalf, verf en reparatiepasta worden verpakt in tubes. Voordelen van tubes zijn de betrouwbare verpakking, gemakkelijke doseerbaarheid en de goede houdbaarheid, ook wanneer de tube al is aangebroken.
In de voedingsmiddelenindustrie, maar ook daarbuiten, is een tendens gaande om steeds meer producten zoals sauzen en aanverwante producten te verpakken in tubes.
Materiaalkeuze
De fabrikant die zijn producten in tubes verpakt, heeft de keuze uit drie materialen: aluminium, kunststof en laminaat (twee kunststoflagen gescheiden door aluminiumfolie). De keuze wordt bepaald door de eigenschappen van het product.
Laminaat kan in platte toestand met een hogere kwaliteit worden bedrukt, maar is niet recyclebaar. Kunststof (PE) is dat wel. Het voordeel van de gemakkelijke bedrukbaarheid raakt steeds meer achterhaald, omdat tubes in toenemende mate worden geėtiketteerd. De tube kan alleen worden geėtiketteerd wanneer hij nog de cilindrische uitgangsvorm heeft. Het etiketteren gebeurt op een aparte machine. Dit is een handmatig te bedienen dan wel een automatische machine die al dan niet in lijn geschakeld kan worden met de tube vul- en sluitmachine.
Een nadeel van aluminium tubes is de kwetsbaarheid - reden waarom tubes in de farmaceutische industrie vaak extra worden verpakt in doosjes.
Kunststof nu meest gangbaar
Tegenwoordig worden de tubes voor het overgrote deel van kunststof (PE) gemaakt. De densiteit (dichtheid), aangegeven met LD (low density), MD of HD, bepaalt de 'slapte' van de tube. HD-kunststof staat voor een stevige tube met een betere houdbaarheid voor het product. Tien jaar geleden ontwikkelde Dow Chemical de variant Linear LD, met goede barričre-eigenschappen (door de lineair lopende PE-ketens). De meeste fabrikanten van tubes gebruiken een mengsel van deze materialen voor hun tubes.
Maten
De standaard op de markt verkrijgbare tubes variėren in diameter van 13 tot 50 mm. De lengte van de tube is vervolgens bepalend voor de inhoud. Tubes zijn voorzien van een uitloopopening; de diameter daarvan wordt bepaald door de viscositeit van het product. De uitloopopening wordt afgesloten met een dop. Hiervoor bestaan verschillende opties: schroefdoppen, canules en klinkdop; het is zelfs mogelijk een klein doseersponsje aan de dop te bevestigen (schoensmeer, verf).
