Röntgendetectie kan worden toegepast om verontreinigingen op te sporen in verpakt voedsel. Door van één zijde het product te bestralen en aan de andere zijde ontvangers te plaatsen kan de absorptie worden gemeten. Als er zich geen product tussen de röntgenbuis en ontvanger bevindt, is het beeld geheel wit. Bij volledige absorptie is het resultaat geheel zwart.
Doordat materialen ieder hun eigen absorptievermogen hebben voor röntgenstralen zijn het voedsel en de verontreinigingen van elkaar te onderscheiden. Vervuiling, bijvoorbeeld een kogeltje roestvast staal met een diameter van 0,8 mm, komt ‘zichtbaar’ in beeld. Er kunnen tot 1200 scans (lees: producten) per minuut worden gemaakt.
Extra mogelijkheden
Met röntgendetectie zijn, in tegenstelling tot metaaldetectiesystemen, niet alleen metaaldeeltjes herkenbaar maar ook glas, steentjes en kunststof deeltjes. De voorwaarde voor detectie is het onderscheid in absorptievermogen dat vaak in relatie staat met de dichtheid van het product. De vervuiling moet meer röntgenstralen absorberen dan het product zelf. Dit is de reden dat bijvoorbeeld folie, haren en nagels niet worden gedetecteerd.
Inleren
Röntgendetectieapparatuur moet vooraf worden afgesteld op een product door ‘inleren’ Daarbij worden de hoeveelheid absorptie en de onderlinge contrastverschillen van het basisproduct bepaald. Deze waarden gebruikt de software als referentie. Vervolgens kunnen bij de werkelijke meting afwijkende materialen, de vervuiling, zichtbaar worden gemaakt ten opzichte van deze basisgrijswaarde.
Wegen
Met diezelfde grijswaarden kunnen producten ook worden ‘gewogen’ en is het vetpercentage te bepalen. Door de koppeling van de grijswaarde met het werkelijke gewicht bij het inleren kan de tijdens de productie de gemeten grijswaarde worden vertaald naar een gewicht. Daarbij is een nauwkeurigheid haalbaar van circa 1 procent. Deze vertaling naar gewicht gaat sneller dan traditioneel wegen en de afstand tussen de producten kan slechts enkele centimeters bedragen. Bandsnelheden gaan tot 100 m/min. Het effect van de verpakking op de grijswaarde is weg te filteren. Het restbeeld wordt vergeleken met ingestelde parameters, bijvoorbeeld voor minimaal gewicht.
Vetpercentage
Het vetpercentage van ingevroren vlees is op dezelfde manier te bepalen doordat vet een andere grijswaarde geeft dan het vlees.
Bij meerdere compartimenten in de verpakking is per compartiment de grijswaarde vast te stellen. De juistheid van het gewicht of het ontbreken van de inhoud kan zo aan één van de compartimenten worden toegewezen.
